Στην εποχή μας κεντρικές φαντασιακές σημασίες αποτελούν η αέναη μεγέθυνση της οικονομίας που συνδέεται με μία συνοδευτική αύξηση άλλων μεγεθών (κατανάλωση, παραγωγικότητα, αποτελεσματικότητα κτλ.). Η συζήτηση έχει ενταθεί τις τελευταίες τρεις δεκαετίες με την ανάδυση της έννοιας της “αειφορικής ανάπτυξης” να επιχειρεί να επανανοηματοδοτήσει το κυρίαρχο παραγωγικό και οικονομικό μοντέλο. Παρά τις επιμέρους αλλαγές, τα δεδομένα δείχνουν ότι οι πιέσεις αυξάνουν τόσο σε σχέση με το φυσικό περιβάλλον, όσο και με τις κοινωνικές ανισότητες δημιουργώντας ένα εκρηκτικό μείγμα χωρίς να υπάρχει ιστορικό προηγούμενο (καταστροφή βιόσφαιρας, αέναα αυξανόμενο χάσμα ανισοτήτων). Επομένως, τόσο η κλασσική νεοφιλελεύθερη λογική και πρακτική, όσο και οι μεταρρυθμιστικές προτάσεις αειφορικής ανάπτυξης δείχνουν να αδυνατούν να απαντήσουν στα πιεστικά νεότευκτα ερωτήματα.
Η φιλοδοξία μας ήταν να παρουσιαστούν συγκεκριμένες οραματικές εναλλακτικές αφηγήσεις που θα μπορούσαν να αποτελέσουν βάση πραγματιστικής συζήτησης για την οργάνωση των ανθρώπινων κοινωνιών (συμπεριλαμβανομένων των οικονομικών δραστηριοτήτων). Μέσα από την ενδελεχή ανάλυση ιδεών και θεωριών που τυγχάνουν μικρότερης προσοχής ή θεωρούνται περισσότερο ριζοσπαστικές, καθώς και το συγκερασμό προσεγγίσεων από διαφορετικά επιστημονικά πεδία, η στόχευση ήταν η ανάδειξη θεωριών και πρακτικών που σχετίζονται με τη δημιουργία ενός νέου κοινωνικού φαντασιακού (κι ενός αντίστοιχου ανθρωπολογικού τύπου) βασισμένου στην ατομική και κοινωνική ελευθερία και δικαιοσύνη, την περιβαλλοντική ισορροπία και την κοινωνική, έμφυλη και διαγενεακή ισότητα.
