Mark Fisher, Καπιταλιστικός ρεαλισμός
Βρισκόμαστε στο περιβόητο «τέλος της ιστορίας» που διατυμπάνισε ο Francis Fukuyama μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου. Η θέση… Περισσότερα »Mark Fisher, Καπιταλιστικός ρεαλισμός
Blog
Κρίσεις, νεοφιλελευθερισμός, κοινά
I. «Ο πλανήτης φλέγεται»! Αυτή η φράση βρίσκεται πλέον παντού — απ’ τα μανιφέστα των ακτιβιστών ως τις μελέτες επιστημόνων… Περισσότερα »Κρίσεις, νεοφιλελευθερισμός, κοινά
Tραγωδίες και δυνατότητες των κοινών
Το 1968 δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Science το άρθρο του Garret Hardin με τίτλο «Η τραγωδία των κοινών».[1] Βασικό πρόβλημα για… Περισσότερα »Tραγωδίες και δυνατότητες των κοινών
Φύση, κοινωνία, πολυπλοκότητα στον Εντγκάρ Μορέν
Ο Μορέν υπήρξε ο πρώτος που χρησιμοποίησε την έννοια της πολυκρίσης, αναδεικνύοντας τη σχέση και τη σύνδεση της περιβαλλοντικής, της οικονομικής, της κοινωνικής και της πολιτικής κρίσης, ενώ είναι κυρίως γνωστός ως θεωρητικός της πολυπλοκότητας. Η πολυπλοκότητα αποτελεί αντικείμενο και του έργου που εξετάζουμε εδώ.
Στο βιβλίο του Η ανθρώπινη φύση. Το χαμένο παράδειγμα [μτφρ. Ελένη Νάκου, Αθήνα: Εναλλακτικές Εκδόσεις, 2000. (πρώτη έκδοση στα γαλλικά 1973)] δείχνει ότι οι άνθρωποι λανθασμένα αντιλαμβάνονται τον κόσμο σε τρία στρώματα που επικοινωνούν μεταξύ τους: φυσική- χημεία, ζωή- φύση, άνθρωπος- πολιτισμός (συνήθως ονομάζουμε τα στρώματα αυτά ως ανόργανο, οργανικό και κοινωνικό). Επομένως και η αντιθετική δυάδα, άνθρωπος- ζώο, πολιτισμός- φύση, είναι λανθασμένη καθώς ο άνθρωπος είναι μια βιο-ψυχο-κοινωνική ολότητα.
Μετακαπιταλισμός: Το «Φθινόπωρο του Καπιταλισμού» και η Άνοιξη των Κοινών στον Πώλ Μέισον
Ο Μέισον βλέπει δύο πιθανά σενάρια για το μέλλον και αντιτείνει ένα τρίτο.
Νεοφιλελευθερισμός: Θεωρία, Ιστορία και Πολιτική Οικονομία της Ταξικής Κυριαρχίας στον Ντέιβιντ Χάρβεϊ
Σε γενικές γραμμές ο νεοφιλελευθερισμός ως θεωρία ισχυρίζεται ότι η αποτελεσματική εξασφάλιση της ευημερίας καθίσταται εφικτή μόνο από ένα σύστημα το οποίο δεν θα ασκεί κανένα έλεγχο στις επιχειρηματικές ελευθερίες και ικανότητες. Αυτές θα αποδίδουν τα μέγιστα εντός ενός πλαισίου εξαιρετικά ισχυρών δικαιωμάτων ιδιοκτησίας με την υποστήριξη θεσμών της ελεύθερης αγοράς και του ελεύθερου εμπορίου.
Περισσότερα »Νεοφιλελευθερισμός: Θεωρία, Ιστορία και Πολιτική Οικονομία της Ταξικής Κυριαρχίας στον Ντέιβιντ Χάρβεϊ
Η Μεταδημοκρατική Συνθήκη: Εταιρική Ολιγαρχία, Εμπορευματοποίηση και η Κρίση του Πολιτικού στον Κόλιν Κράουτς
Η μεταδημοκρατία αποτελεί κατά μια έννοια το επόμενο στάδιο, τη συνέχεια της φιλελεύθερης δημοκρατίας. Στη φιλελεύθερη δημοκρατία, όπως σημειώνει ο Κράουτς: «η κύρια έκφραση μαζικής συμμετοχής» είναι οι εκλογές. Η φιλελεύθερη δημοκρατία αφήνει «ένα μεγάλο πεδίο δράσης στα οργανωμένα συμφέροντα (λόμπι), κυρίως των επιχειρήσεων, και προτείνει μια πολιτειακή δομή που περιορίζει τις παρεμβάσεις στην καπιταλιστική οικονομία».
Αυτοκρατορία: Απεδαφικοποίηση της Κυριαρχίας, Κοινωνίες του Ελέγχου και Βιοπολιτική Παραγωγή στους Μάικλ Χαρτ και Αντόνιο Νέγκρι
Βασική υπόθεση του βιβλίου είναι ότι η κυριαρχία έχει λάβει μια νέα μορφή η οποία αποτελείται από μία σειρά εθνικών και υπερεθνικών οργανισμών οι οποίοι διέπονται από την ίδια εξουσιαστική λογική. Αυτή η νέα μορφή παγκόσμιας κυριαρχίας ονομάζεται Αυτοκρατορία.