To πρώτο podcast φιλοξενεί την εικαστικό, ερευνήτρια και καθηγήτρια Καλών Τεχνών Αντιγόνη Πασίδη. Με την Αντιγόνη συζητάμε θέματα της μοντέρνας… Περισσότερα »#1 Έννοιες, κινήματα και επιτελέσεις της μοντέρνας και σύγχρονης τέχνης | Αντιγόνη Πασίδη
Tempus: Χρόνος Εποχή Καιρός. Το podcast του Διεπιστημονικού Ινστιτούτου Περιβαλλοντικών και Κοινωνικών Ερευνών – TIESS παρουσιάζει θέματα τα οποία σχετίζονται με τις δραστηριότητες του Ινστιτούτου, καθώς και διάφορα παράκαιρα ζητήματα πάνω στη φιλοσοφία, τις κοινωνικές και ανθρωπιστικές επιστήμες, την πολιτισμική κριτική και τις τέχνες, το περιβάλλον και τα κρίσιμα προβλήματα με τα οποία είμαστε αντιμέτωποι, μεταξύ πολλών άλλων.
Σε αυτό το διπλό τεύχος περιέχονται άρθρα συνεργατριών και συνεργατών του Ινστιτούτου που σχετίζονται με το αντικείμενο του σεμιναρίου που… Περισσότερα »TEMPUS REVIEW || 2-3
Μια από τις κεντρικές επιδιώξεις του Διεπιστημονικού Ινστιτούτου Περιβαλλοντικών και Κοινωνικών Ερευνών- TIESS υπήρξε εξαρχής η προώθηση και διάχυση της… Περισσότερα »TEMPUS REVIEW || 1
Ο Μορέν υπήρξε ο πρώτος που χρησιμοποίησε την έννοια της πολυκρίσης, αναδεικνύοντας τη σχέση και τη σύνδεση της περιβαλλοντικής, της οικονομικής, της κοινωνικής και της πολιτικής κρίσης, ενώ είναι κυρίως γνωστός ως θεωρητικός της πολυπλοκότητας. Η πολυπλοκότητα αποτελεί αντικείμενο και του έργου που εξετάζουμε εδώ.
Στο βιβλίο του Η ανθρώπινη φύση. Το χαμένο παράδειγμα [μτφρ. Ελένη Νάκου, Αθήνα: Εναλλακτικές Εκδόσεις, 2000. (πρώτη έκδοση στα γαλλικά 1973)] δείχνει ότι οι άνθρωποι λανθασμένα αντιλαμβάνονται τον κόσμο σε τρία στρώματα που επικοινωνούν μεταξύ τους: φυσική- χημεία, ζωή- φύση, άνθρωπος- πολιτισμός (συνήθως ονομάζουμε τα στρώματα αυτά ως ανόργανο, οργανικό και κοινωνικό). Επομένως και η αντιθετική δυάδα, άνθρωπος- ζώο, πολιτισμός- φύση, είναι λανθασμένη καθώς ο άνθρωπος είναι μια βιο-ψυχο-κοινωνική ολότητα.
Ο Μέισον βλέπει δύο πιθανά σενάρια για το μέλλον και αντιτείνει ένα τρίτο.
Σε γενικές γραμμές ο νεοφιλελευθερισμός ως θεωρία ισχυρίζεται ότι η αποτελεσματική εξασφάλιση της ευημερίας καθίσταται εφικτή μόνο από ένα σύστημα το οποίο δεν θα ασκεί κανένα έλεγχο στις επιχειρηματικές ελευθερίες και ικανότητες. Αυτές θα αποδίδουν τα μέγιστα εντός ενός πλαισίου εξαιρετικά ισχυρών δικαιωμάτων ιδιοκτησίας με την υποστήριξη θεσμών της ελεύθερης αγοράς και του ελεύθερου εμπορίου.
Περισσότερα »Νεοφιλελευθερισμός: Θεωρία, Ιστορία και Πολιτική Οικονομία της Ταξικής Κυριαρχίας στον Ντέιβιντ Χάρβεϊ
Η μεταδημοκρατία αποτελεί κατά μια έννοια το επόμενο στάδιο, τη συνέχεια της φιλελεύθερης δημοκρατίας. Στη φιλελεύθερη δημοκρατία, όπως σημειώνει ο Κράουτς: «η κύρια έκφραση μαζικής συμμετοχής» είναι οι εκλογές. Η φιλελεύθερη δημοκρατία αφήνει «ένα μεγάλο πεδίο δράσης στα οργανωμένα συμφέροντα (λόμπι), κυρίως των επιχειρήσεων, και προτείνει μια πολιτειακή δομή που περιορίζει τις παρεμβάσεις στην καπιταλιστική οικονομία».
